Od kilkunastu lat w naszym kraju obowiązuje europejska norma związana z projektowaniem betonu. Wprowadziła ona zauważalną dla każdego zmianę oznaczenia, np. z B25 na C20/25. Mimo upływu lat, wciąż można spotkać się ze starym nazewnictwem, używanym jako zamienne i równoważne. Czy jednak słusznie? Sprawdzimy to w poniższym artykule.

Od stycznia 2004 roku norma PN-EN 206 Beton. Część 1: Wymagania, właściwości, produkcja i zgodność, zastąpiła polską normę PN-88/B-06250 Beton zwykły. Zmiana ta powoduje różnice nie tylko w wymienionym już wyżej oznaczeniu. Jak to zwykle w europejskich normach bywa, znacznie większy nacisk kładzie się na definicje – wszystkiego. W przeciwieństwie do polskiej normy nie sposób znaleźć w niej opisanych metod badań mieszanki i zaleceń technologicznych. Problem ten został rozwiązany poprzez odesłanie do innych norm opisujących metody tychże badań. Kolejną z różnic jest wprowadzenie przez PN-EN betonu niezwykłego, to jest ciężkiego i lekkiego. Oznaczone są one odpowiednio literami C (tak jak beton zwykły) oraz LC.

Klasa betonu

Jak na początku artykułu zostało wspomniane, klasa betonu zmieniła się z symbolu literowo-liczbowego wg PN-88/B-06250 np. B20, na symbol literowo-liczbowy złożony z dwóch członów liczb np. C16/20 (o betonie i innych materiałach konstrukcyjnych możecie również przeczytać TUTAJ – w naszym poprzednim wpisie) Poniżej tabela  przyporządkowująca równoważne oznaczenia literami B wg starej normy i literami C wg nowej.

PN-88/B-06250 PN-EN 206-1
B7,5
B10C8/10
B12,5
B15C12/15
B17,5
B20C16/20
B25C20/25
B30C25/30
B35
C30/37
B40
B45C35/45
B50C40/50
B55C45/55
B60C50/60
C55/67
C60/75
C70/85
C80/95
C90/105
C100/115

Jak widać nie wszystkie klasy mają swój odpowiednik zarówno z jednej strony jak i z drugiej. Ale to nie jedyna różnica wynikająca z powyższej tabeli. Wiadomym jest, że każda z tych liczb reprezentuje wytrzymałość betonu. Jednak nie są one w pełni równoważne.

Co z tą wytrzymałością?

Porównajmy obydwie normy na przykładzie: B20 oraz C16/20. Według starej polskiej normy B20 oznacza beton o wytrzymałości gwarantowanej 20MPa, określonej na normowej próbce sześciennej o wymiarach 15cmx15cm. Natomiast w oznaczeniu C16/20 pierwsza liczba oznacza wytrzymałość charakterystyczną 16Mpa, określoną na próbce w kształcie walca o średnicy 15cm i wysokości 30cm. Z kolei druga liczba oznacza wytrzymałość charakterystyczną 20Mpa, badaną na próbce sześciennej o takich samych wymiarach jak w polskiej normie.

próbki betonu do badani klasy wytrzymałości
Rys.1 Próbki betonu do badań wytrzymałościowych

Gdzie jest w takim razie różnica, skoro obydwie normy określają wytrzymałość na podstawie takich samych próbek? W rodzaju wytrzymałości. Stara polska norma mówi o wytrzymałości gwarantowanej, która jest swego rodzaju wytrzymałością charakterystyczną. W normie europejskiej wytrzymałość taka oznacza, że powyżej jej wartości znajduje się minimum 95% próbek badanego betonu.

fcm≥fck+k*σ

fck - wytrzymałość charakterystyczna
σ – odchylenie standardowe
k - współczynnik

Różnica polega na poziomie ufności zgodnie z jakim są one określane dla poszczególnych norm. Decyduje o tym współczynnik k, który dla normy PN-B wynosi 1.64, natomiast dla PN-EN jest równy 1.48. Oznacza to że beton wg europejskiej normy może być trochę słabszy. Należy jednak wziąć pod uwagę załącznik A powyższej normy. Zawarta jest w nim informacja aby wytrzymałość betonu przekraczała wartość charakterystyczną z odpowiednim zapasem, z zaleceniem aby zapas ten był około dwa razy większy niż przewidywane odchylenie standardowe. Oznacza to zapas na poziomie 6-12MPa w zależności od technologii produkcji, składników oraz dostępnych informacji dotyczących zmienności.

Podsumowując, należy pamiętać, że klasy betonu wg poszczególnych norm różnią się od siebie.  Mimo to, można uznać że są one równoważne, ze względu na niewielkie różnice w finalnej wytrzymałości. Dodatkowo zapis w normie europejskiej zalecający zwiększenie wytrzymałości o odpowiedni zapas, stawia tę normę po bezpiecznej stronie.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Proszę wpisać swój komentarz!
Proszę podać swoje imię