Strop płytowo-żebrowy to jeden z podstawowych rodzajów stropów żelbetowych. Jego konstrukcja jest bardzo prosta i polega na przekazywaniu sił z płyty na żebra, a z żeber na słupy, słupy i ściany nośne lub podciągi. W przypadku, gdy żebra (zaznaczone żółtym kolorem na rysunku nr 1, poniżej) opierają się bezpośrednio na słupach lub ścianach nośnych rozpiętości stropów w praktyce budowlanej wahają się od 3,7 m – 7 m:

Strop żebrowy
Rys. 1: Układ żeber w stropie płytowo-żebrowym.

Jeżeli chcemy uzyskać nieco większe rozpiętości (ponad 8 m) w stropach płytowo-żebrowych niezbędnymi do zastosowania stają się podciągi. Na poniższym rysunku nr , podciągi podświetlono na czerwono. Zbierają one siłę z żeber, a następnie przekazując obciążenia na słupy lub ściany nośne:

Strop żebrowy - podciągi
Rys. 2: Układ podciągów w stropie płytowo-żebrowym.

Przed przystąpieniem do projektowania stropu płytowo-żebrowego, jak i każdej innej konstrukcji inżynierskiej, należy skrupulatnie rozplanować położenie każdego z elementów w rzucie obiektu. Mogą nam w tym pomóc pewne sprawdzone zależności inżynierskie, obecne w praktyce budowlanej od wielu lat.

Rozpiętość płyty, żebra, podciągu

Jednym z podstawowych wymiarów potrzebnych do rozplanowania stropu jest rozpiętość płyty. Rozpiętość to odległość pomiędzy podpierającymi ją sąsiadującymi żebrami. Odległość ta powinna mieścić się w przedziale 1,8 – 3,5 m. To właśnie z tej szerokości wszystkie obciążenia działające na strop będą przekazywane na jedno spośród wielu żeber w stropie.

Kolejnym z ważnych wymiarów jest długość żebra między dwoma podporami. Podporami w takim przypadku mogą być: słupy, ściany nośne lub podciągi w przypadku stropów nieco większej rozpiętości. Odległość ta powinna mieścić się w zakresie od 4 m – 7 m. Stosując podciąg zbierający obciążenia z żeber opartych na nim, musimy pamiętać o zachowaniu jego bezpiecznej długości. Powinna ona mieścić się w granicach:   5 m – 7 m.

Wysokości przekrojów poprzecznych elementów konstrukcyjnych

Mając ustalone rozpiętości wszystkich elementów, możemy wstępnie oszacować ich wysokości.

W przypadku płyt wolnopodpartych, czyli opierających się jedynie na dwóch żebrach, wysokość przekroju stropu powinna być większa lub równa od 1/40 rozpiętości płyty i mniejsza lub równa od 1/5 rozpiętości płyty. Jeżeli płyta opiera się na wielu żebrach, mamy do czynienia z płytami ciągłymi, a zatem ich wysokość powinna wynosić od 1/50 do 1/5 długości płyty

W przypadku belek drugorzędnych (żeber) możemy wyróżnić dwa przypadki, w zależności od tego jak duże obciążenia będą działały na strop. Jeżeli żebra będą słabo obciążone, ich wysokość możemy przyjąć w granicach 1/20 – 1/18 długości żebra. W przeciwnym wypadku, jeśli przewiduje się duże obciążenie stropu, dobrze jest oszacować wysokość żebra w przedziale 1/18 – 1/12 jego długości. Podobnie jest w przypadku podciągów podpierających żebra. Jeśli zaś mamy do czynienia z budownictwem powszechnym sprawa ma się następująco. Stropami w tego typie budownictwa są słabo obciążonymi. Dobrą praktyką jest przyjęcie wtedy wysokości podciągu oscylującej w granicach 1/18 -1/15 jego długości. Gdy jednak projektujemy stropy silnie obciążone, np. w magazynach lub halach przemysłowych, wysokość podciągu powinna zawierać się w przedziałach 1/15-1/12 jego długości.

Szerokość środnika belek

W przypadku stropów żelbetowych mamy do czynienia z dwoma rodzajami belek je podpierających: żebrami oraz podciągami. Na etapie rozplanowania stropu możemy przewidzieć szerokość ich środnika. Wymiar ten będzie różnił się w zależności od przypadku obliczeniowego. Sprawdzając wytrzymałość na zginanie belki, możemy napotkać na pewien specyficzny przypadek. Rozkład sił w elemencie sprowadza się wtedy do obliczeń belki prostokątnej. W takim przypadku szerokość środnika belki powinna wynosić 1/2,5 – 1/2 wysokości. Jeżeli jednak rozkład sił w elemencie stwarza przypadek belki teowej, szerokość ta powinna wynosić 1/3 – 1/2,5 wysokości belki.

Szczegóły dotyczące rozkładu sił w elemencie belkowym i rozróżnienia przypadków wystąpienia przekroju prostokątnego, bądź teowego, opiszemy w innym artykule.

Strop płytowo żebrowy – przykład rozplanowania

Strop żebrowy - rozplanowanie
Rys. 3: Przykład rozplanowania stropu płytowo-żebrowego.

Strop płytowo żebrowy – kiedy stosować?

Podstawowym z kryteriów są regularne rzuty budynków. Podczas wykonawstwa należy pamiętać o problemach tego typu stropów. Są nimi: bardzo duże zużycie betonu, stali zbrojeniowej, a także skomplikowane deskowanie. Stropów takich nie stosuje się w budownictwie mieszkalnym jednorodzinnym, a ich popularność w budynkach o średniej rozpiętości podpór ustępuje na rzecz stropów płytowych.

Jeśli i Wy macie sprawdzone zasady doboru elementów konstrukcyjnych, podzielcie się nimi w komentarzach. Zapraszamy również do proponowania interesujących Was, kolejnych tematów z zakresu budownictwa i architektury.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Proszę wpisać swój komentarz!
Proszę podać swoje imię